ΤΙ ΝΑ ΕΥΧΗΘΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ 2014;

    Τι θα γίνει βρε παιδιά μ’ αυτή τη χώρα… Τι ελπίδες υπάρχουν για το 2014; Έχει φανεί καθόλου φως στο τούνελ όπως οι πολιτικοί και οι δημοσιογράφοι διακηρύτουν ή είναι ακόμα όλα μαύρα κι άραχλα στην καθημερινή ζωή; Έχω βλέπετε ενάμισι χρόνο μακριά από την Ελλάδα και η επαφή μου μαζί της είναι μόνο  virtual, ηλεκτρονική. 

Έχω όμως την αίσθηση -και διαψεύστε με αν κάνω λάθος- ότι τα πράγματα είναι το ίδιο μαύρα και χειρότερα από τις λίγες πληροφορίες που φτάνουν ως εμένα. Διαβάζω αιδιόδοξες δηλώσεις περί εξόδου από το μνημόνιο μέσα στο 2014. Άλλοι λένε ότι το 2013 χτίσαμε τη βάση και το 2014 προχωράμε στην ανοικοδόμηση. Τα σύσκολα πέρασαν. Τέλος η τρόικα. Οι θυσίες του αξιοθαύμαστου Ελληνικού λαού έπιασαν τόπο και τώρα η χώρα μπαίνει σε άλλη εποχή… Με ρωτούν και οι Νορβηγοί φίλοι που βλέπουν αυτά τα νέα στα ΜΜΕ. Ποια είναι η πραγματικότητα; Εγώ ερωτώ, περιμένω απαντήσεις, ει δυνατόν όμως όχι από του καθενός μας την μονόπλευρη σκοπιά αλλά μια όσο το δυνατό ευρύτερη και αντικειμενικότερη θεώρηση χωρίς προκαταλήψεις και με τη γενναιότητα παραδοχών. 

    Εγώ θα περιέγραφα την κατάσταση ως εξής:

Τη χώρα την κατέστρεψαν οι πολιτικοί μας, καθώς δεν βρέθηκαν άξιοι, τίμιοι άνθρωποι να κυβερνήσουν. Σίγουρα υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι μεταξύ μας, αλλά το σύστημα αναρρίχησεις στην εξουσία είναι αρκετά κλειστό και διεφθαρμένο για να έχουν ελπίδες διάκρισης και εκλογής. Αυτή είναι όμως μόνο η μία πλευρά και θα πρέπει να έχουμε τη γενναιότητα να δούμε και την …άλλη. Η άλλη πλευρά είναι ότι και ο λαός μας είναι αντίστοιχος της ηγεσίας του, καθώς αυτός ο λαός εκλέγει κάθε φορά την ηγεσία του. Υπάρχει βέβαια και ο αντίλογος που λέει ότι αυτοί μας δίνονται στα ψηφοδέλτια κι είμαστε υποχρεωμένοι να διαλέξουμε μεταξύ ανίκανων και διεφθαρμένων κάποιους…  Εγώ όμως ερωτώ: Αν εκλέγονταν ένας τίμιος και ειλικρινής που δυσαρεστούσε το βολεμένο λαό με τις αναγκαίες τομές, όλος μαζί ο λαός δεν θα τον έριχνε την επόμενη μέρα; Εμείς ως λαός δεν είμαστε αυτοί που ισχυροποιήσαμε τόσα χρόνια τους καρεκλοκένταυρους, τους λαϊκιστές, τους βολεμένους συνδικαλιστές και τη λογική των κλαδικών και των ημετέρων; Το σύστημα -κι εμείς ως λαός ανήκουμε σ’ αυτό- δεν αντέχει δυστυχώς στην Ελλάδα τους ειλικρινείς. Πρέπει να λέει κανείς ψέματα, να χαϊδεύει αυτιά, να κάνει κακές υποχωρήσεις και χάρες για να επιβιώσει στην πολιτική.

    Στο «Τσοβόλα δώστα όλα» όλος ο λαός προσέτρεξε για να μη χάσει κανένα κέρμα απ’ αυτά που πετούσε ο κουμπάρος από το μπαλκόνι. Έτσι τους δώσαμε το βήμα, ότι αυτός είναι ο σωστός τρόπος του πολιτικού προς το λαό του!

   Στο μεσαιωνικό κάλεσμα των υπογραφών για το θρήσκευμα στις ταυτότητες, σπάσαμε τα κοντέρ ενάντια σε κάθε έννοια ελευθερίας έκφρασης. Σήμερα παρότι το θρήσκευμα δεν αναγράφεται στις ταυτότητες για να δοθεί άδεια ναού ετεροδόξων χρειάζεται ακόμα η σύμφωνη γνώμη του οικείου… ορθόδοξου δεσπότη!

    Στου Γιαννίτση τις αντικειμενικές αναλύσεις, αντιτάξαμε τα τανκς και τα οδοφράγματα των συνδικαλιστών μας και… νικήσαμε!

    Στου Κώστα το κουμπαρλίκι, χτυπήσαμε φιλικά την πλάτη και κατεβάσαμε ακόμα ένα τσιπουράκι!

    Στη σημερινή κατάσταση ξεκινήσαμε όλοι με αναθεματισμούς ενάντια στο μνημόνιο κι όταν ο εθνικός Γιωργάκης μας πρότεινε δημοψήφισμα πέσαμε να τον φάμε! Αυτός που άναψε την πυρά για το κάψιμο του Γιωργάκη πρώτος πολέμιος του μνημονίου, σήμερα μας παρακαλάει να υπομείνουμε κι άλλο διότι αυτό είναι η μόνη σωτηρία μας… Σχιζοφρένεια!!! Κι εμείς ο λαός γιατί δεν ξεσηκωνόμαστε, τι περιμένουμε; Πολλοί αναρωτιούνται. Όμως μεταξύ μας όλοι ξέρουμε την απάντηση έστω κι αν δεν την ομολογούμε ούτε στον εαυτό μας:

1. Φυσικά δεν έχουμε και ποιον να διαλέξουμε. Αν θες το μνημόνιο παίρνεις Σαμαρά σ’ αρέσει δε σ’ αρέσει κι αν το μισείς παίρνεις…. Τσίπρα. Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα, ο Θεός να σε φυλάει!

2. Σίγουρα δεν θέλουμε να χάσουμε και το ευρώ που ήταν μια κατάκτηση που μας αναβάθμησε στην παγκόσμια σκηνή και νιώσαμε κι εμεί ότι γίναμε κάτι, ανήκουμε σε μεγάλο κλαμπ. Ε αυτό σίγουρα δεν του βάζεις μπουρλώτο έτσι άσκεφτα με όρους Σοβιετικού κηρύγματος!

3. Επίσης αν ξεσηκωθούμε υπάρχει βασίμως ο κίνδυνος να συγκαταριθμηθούμε με ακροαριστερούς τρομοκράτες (και καλά κάνουμε και δεν το θέλουμε) ή με ακροδεξιούς ανεγκέφαλους (φυσικά μας σηκώνεται η τρίχα). Τσουπ θα μουν οι μπαχαλάκηδες μεταξύ μας και θα πρέπει μετά να απολογούμαστε για τις φωτιές και τις καταστροφές…

4. Οπότε κι εμείς καθόμαστε στ’ αυγά μας μοιρολατρικά! Πολύ καλό για να είναι αληθινό. Πάντα οι άλλοι φταίνε κι όχι εγώ! Στην πραγματικότητα η πλειοψηφία του λαού μας ανήκει στους βολεμένους κι αυτοί θα ήταν ανόητοι να βάλουν βόμβα στο στάτους κβο που τους τρέφει έστω κι αν τελευταία τους τρέφει φτωχά. Ξέρετε όταν σε σημεδεύουν καμιά δεκαριά κάνες και η λογική σου σού λέει ότι σε λίγο θα σε καθαρίσουνε, αν σου πούνε άνοιξε το λάκο σου δεν αρνείσαι, το κάνεις για να κερδίσεις χρόνο, πού ξέρεις μπορεί κάτι να αλλάξει μέχρι τότε και να επιβιώσεις! Κατά κανόνα βέβαια αυτό δεν συμβαίνει, απλώς ποντάρεις στην εξαίρεση, αφού άλλη ελπίδα δεν υπάρχει. Σήμερα λοιπόν η πλειοψηφία του Ελληνικού λαού έχει με τον ένα ή άλλο τρόπο ευννοηθεί από το σύστημα. Κάποιο ρουσφέτι, πρόσληψη, επιδότηση, ανάθεση έργο κοκ. Πώς είναι δυνατό ένας τέτοιος Έλληνας όσο και να δυσανασχετεί, να γκρεμίσει το οικοδόμημα που θα συμπαρασύρει και τον ίδιο; Ακόμα κι εκείνοι που συμπεριλαμβάνονται στη λίστα των απολυμένων ως την τελευταία στιγμή ελπίζουν… Εμείς οι Έλληνες δυστυχώς είμαστε γνωστοί ατομιστές με μειωμένη συλλογική συνείδηση. 

   Να λοιπόν γιατί δεν γίνεται τίποτα στην Ελλάδα. 

Να λοιπόν  γιατί μαζί με τους πολιτικούς φταίει και ο λαός με τη γνωστή νοοτροπία του. Πάντα μισούσα τις γενικεύσεις, φυσικά δεν είναι όλοι έτσι, αλλά είναι η πλειοψηφία. Οι υπόλοιποι λουφάζουν και υπομένουν μέσα στη γενική κατακραυγή ή σηκώνονται και φεύγουν, μισώντας την ίδια τους την κοινωνία. 

    Προσωπικά η μόνη λύση που βλέπω για την Ελλάδα είναι να σηκωθούν φωτισμένοι, τίμιοι και ικανοί άνθρωποι από το προοδευτικό(όχι απαραίτητα από τον αυτοπροσδιοριζόμενο ως προοδευτικό πολιτικό χώρο) υλικό που διαθέτει η χώρα, άφθαρτοι από το πολιτικό σύστημα και να εκσυγχρονίσουν τη χώρα εκ βάθρων χωρίς προκαταλήψεις και προαπαιτούμενα. Υπάρχουν ακόμα φωτισμένοι πανεπιστημιακοί, καλλιτέχνες, δημοσιογράφοι κοκ, άφθαρτοι και με όραμα. Πολλά από αυτά που ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ δεν θα με συμφέρουν αλλά εγώ πρέπει να τους στηρίξω. Είναι αυτό εφικτό στην Ελλάδα του ωχαδελφισμού και του εαυτουλισμού, της τσαπατσουλιάς και των συμφερόντων; Χλωμόν! Αν υπήρχε μια τέτοια κίνηση θα τη στήριζα όμως αν και ξέρω ότι οι θιγόμενοι συμπατριώτες μου δεν θα έκαναν το ίδιο, στην ανάγκη θα συστρατευόμουνα, αν και δεν έχω ειδικές γνώσεις και εμπειρίες.  Για μένα είναι η μόνη ελπίδα και δυστυχώς αν και Πρωτοχρονιά την εύχομαι αλλά δεν την πιστεύω!

Εύχομαι το 2014 να είναι έτος ιστορικό όχι μόνο για το δημόσιο ταμείο αλλά και για τους αδίκως καταδικασμένους σε πείνα και ένδεια Έλληνες.

Σ' αυτόν τον τόπο...

Χωρίς σχόλια...

Με ποιο τίμημα μας καλούν να συναινέσουμε στη "σωτηρία" της χώρας;

ΚΥΡ από το ΒΗΜΑ

     Όχι δεν το έβαλα για αστείο, για να γελάσουμε. Το έβαλα διότι κατά τη γνώμη μου θέτει ξεκάθαρα ένα προβληματισμό:

     Μας καλούν να δεχτούμε θυσίες για τη σωτηρία της χώρας. Μάλιστα! 

Μέχρι ποιου ορίου; ποιες είναι οι κόκκινες γραμμές μας; Ούτε λίγο, ούτε πολύ, μας λένε ότι για τρία τουλάχιστον χρόνια, πρέπει να βρείτε ένα τρόπο να ζήσετε, άνεργοι κι εξαθλιωμένοι, για να αρχίσει έπειτα σιγά σιγά η ανάκαμψη, αν όλα πάνε καλά και δεν ανακαλύψουμε ότι η μέθοδος είχε κάποια εγγενή λάθη! 

Αν μου πούνε π. χ. ότι πρέπει να θυσιάσεις το παιδί σου για τη σωτηρία της χώρας, πρέπει να δεχτώ; 

Αν πρέπει να θυσιάσω την τιμή της γυναίκας μου; Για καλό σκοπό πάντα, για τη σωτηρία της χώρας! Ποιες είναι οι κόκκινες γραμμές, ποια είναι τα όρια, πέραν των οποίων δεν πρέπει να δεχτούμε αυτού του είδους τη "σωτηρία" της χώρας; 

    Μας βιάζουν πανταχόθεν κι εμείς λέμε ότι αυτοί που αντιδρούν σ'  αυτό, δειλιάζουν! Η άρνηση σωτηρίας διά βιασμού ονομάστηκε δειλία, ενώ θαρραλέα στάση είναι η αποδοχή της θυσίας, του βιασμού δηλαδή! Μήπως κάναμε το μαύρο άσπρο;

Είναι ώρα εμείς οι Έλληνες να πάρουμε τις τύχες μας στα χέρια μας

Φωτό από το www.tovima.gr

Νομίζω ότι είναι οι ώρα, όλοι εμείς οι πολίτες αυτής της χώρας να αγωνιστούμε ώστε η εξουσία να φύγει από τα χέρια των ως τώρα πολιτικών. Του φθαρμένου πολιτικού συστήματος που μας βούλιαξε και να περάσει σε χέρια άφθαρτων και ικανών φωτεινών μυαλών που υπάρχουν. Το “πώς” προσωπικά ομολογώ ότι ακόμα δεν το ξέρω. Αν δεν το βρούμε όμως σύντομα για να το καταφέρουμε στη συνέχεια, απλώς είμαστε χαμένοι. Εδώ ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, έχει μερίδιο ευθύνης. Ο λαός πρέπει να βγει ειρηνικά στους δρόμους, μαζικά κατά εκατομμύρια!!!

Πρέπει πάση θυσία να καταργηθεί το κατεστημένο της ομερτά της βουλής που δημιουργεί η “βουλευτική ασυλία”. Το πανεπιστημιακό άσυλο έπεσε -καλώς κατ’ εμέ- το βουλευτικό γιατί συνεχίζει;;;

Ναι στις διαρθρωτικές αλλαγές άμεσα γιατί στη βράση κολλάει το σίδερο. Όχι όμως  στις ρυθμίσεις πείνας και εξαθλίωσης των Ελλήνων. Όχι δηλαδή στις μειώσεις συντάξεων τις οποίες οι άνθρωποι πλήρωναν μια ζωή και δεν τους τις χάρισαν. Όχι σε περαιτέρω μειώσεις των μισθών, όχι στα χαράτσια και γενικά το ανελέητο φορολογικό μαστίγωμα!

Το χρέος της χώρας μας πρέπει να επανεξεταστεί και να πληρωθεί αυτό που πραγματικά χρωστάμε. Ένα μεγάλο μέρος αυτού είναι απεχθές και άρα παράνομο. Ένα άλλο μέρος αυτού όλοι ξέρουμε ότι προήλθε από ανάθεση έργων σε αμαρτωλές εταιρείες -βλ. siemens-  που έδωσαν μίζες για να τα πάρουν με απαράδεκτα υψηλό τίμημα, άρα ως προϊόν εγκλήματος είναι παράνομο επίσης. Το ποσό που στο τέλος θα δεχτούμε να πληρώσουμε, θα κάνουμε σαφές σε όλους ότι θα το πληρώσουμε όπως και όποτε μπορούμε σαν χώρα! Όχι δεν λέω ότι πρέπει να το παίζουμε τσαμπουκάδες, αλλά να είμαστε πραγματιστές. Π.χ. 80% του ετήσιου προϋπολογισμού στο εσωτερικό της χώρας (παιδεία, υγεία κτλ) και το 20% σε τοκοχρεολύσια και μάλιστα με μια περίοδο χάριτος για να μπορέσουμε να σταθούμε στα πόδια μας... κι άμα θέλουν! Τέρμα οι ραγιαδισμοί του “ναι σε όλα” και με σκυμμένο κεφάλι!

Όχι δεν υποστηρίζω την έξοδό μας από την ευρωζώνη. Να το παλέψουμε με σθένος και αξιοπρέπεια. Διεκδικούμε -όσο κι αν είναι δύσκολο- τα δικαιώματά μας σαν μέλος της ευρωζώνης και δεν τα αποποιούμαστε, αλλά δεν θα δεχτούμε και το σβήσιμο της χώρας μας από το χάρτη! παραδεχόμαστε τα λάθη μας και τις ευθύνες μας σαν χώρα , είναι ένδειξη παλικαριάς. Αλλά ας αναδείξουμε και τις ευθύνες και των άλλων για τη χείριστη κατάσταση στην οποία οδηγηθήκαμε. 

Και πού είστε. Εκείνο το  δάνειο που... δώσαμε στη ναζιστική Γερμανία, πότε θα το διεκδικήσουμε αν όχι τώρα. Όχι εκδίκηση ή αντιπαλότητα, αλλά αίσθημα δικαίου και ένστικτο αυτοσυντήρησης. 

Όταν λέμε σωτηρία της χώρας δεν μπορεί να εννοούμε σωτηρία του δημόσιου ταμείου ή του χρηματοπιστωτικού και πολιτικού συστήματος μόνο. Θα πρέπει να εννοούμε και των πολιτών της χώρας. Εκτός αν σκοπεύουμε να κάνουμε χώρα χωρίς πολίτες...

ΣΥΣΤΗΝΩ:

Σχέση χρήματος και εκβιαστή 

http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=443053&h1=true

Επιστολή παραίτησης της κας Ξενογιαννακοπούλου:

hts://www.tovima.gr/files/1/2012/02/10/xenogiannakopoulou.pdf

Οφείλουμε να αποφασίσουμε όλοι μας, σήμερα κιόλας!

      Το σώου του εξευτελισμού και παγκόσμιου διασυρμού της Ελλάδας και των πολιτικών της συνεχίζεται. Τους φέρνουν με το ζόρι να ψηφίσουν μετά από πολλές αντιρρήσεις αυτό που τους ζητούν κι έπειτα τους τραβούν το κόκαλο, λέγοντάς τους ότι δεν είναι αρκετό. Πρέπει να κάνουν μερικά γαβ, γαβ ακόμα! Κι εκείνοι, δώστου να αποδείξουν πόσο πρόθυμοι είναι... Και το σώου συνεχίζεται: Τώρα, αυτή την Παρασκευή, αυτή τη Δευτέρα, αυτή την Τετάρτη θα υπογράψουν για το δάνειο. Μα μόλις φτάσουν πάλι στην όαση, θα καταλάβουν ότι μόνο ένας αντικατοπτρισμός, μια οφθαλμαπάτη ήτανε! Είτε επιδιώκουν τον τέλειο εξευτελισμό της χώρας μας και την υποταγή της στα συμφέροντά τους, είτε προσπαθούν να μας αναγκάσουν να παραιτηθούμε μόνοι μας από την ευρωζώνη. 

Οι γνωρίζοντες επιμένουν: δεν πρέπει να κάνουμε πίσω, πρέπει να ψηφίσουμε:

ΤΟ ΒΗΜΑ

“Η χώρα βρίσκεται σε μεγάλο σταυροδρόμι. Αντιμετωπίζει συσσωρευμένα προβλήματα δεκαετιών σε ένα διεθνές περιβάλλον απόλυτης δυσπιστίας. Είναι σαν έχει πέσει ο ουρανός στο κεφάλι μας. Ωστόσο οφείλουμε να παραδεχθούμε ότι επί 35 χρόνια ξοδεύουμε κάθε χρόνο 7% έως 10% περισσότερα απ' όσα παράγουμε. Κάπως έτσι διαμορφώθηκε ένα βουνό χρεών, το βάρος του οποίου πρέπει να ελαφρύνουμε αν θέλουμε να ξαναβρούμε ρυθμό και βηματισμό. Από την εποχή των Μεδίκων ακόμη η παγκόσμια ιστορία είναι γεμάτη από καταρρεύσεις κρατών και δυναστειών εξαιτίας των χρεών. ...”

http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=442836&h1=true

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

“Είναι απαράδεκτο αυτή την ώρα οι μικροκομματικοί και επικοινωνιακοί χειρισμοί των πολιτικών μας να οδηγούν τη χώρα στη χρεοκοπία...

Όσο για τον κ. Παπαδήμο, το καλύτερο -από εθνική σκοπιά- είναι να μιλήσει ανοικτά και απολύτως ειλικρινά στον ελληνικό λαό και να μην φορτωθεί τον κίνδυνο μιας χρεοκοπίας, που δεν του ανήκει.”

http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_10/02/2012_427068

Είναι έτσι όμως;

Οι "γνωρίζονται" γνωρίζουν ότι εκτός μνημονίου θα κλείσουν άμεσα οι ίδιοι! Εμείς όμως ο φτωχός λαός που τα χάσαμε ήδη όλα, δεν έχουμε τίποτα άλλο να χάσουμε πλέον!

Το ερώτημα που μας θέτουν είναι: 

λεφτά και ρεαλισμός

ή

εθνικός εγωισμός και ...φούντο!

Αυτό είναι κάτι που πράγματι πρέπει να απαντήσει ο καθένας για τον εαυτό του, σήμερα κιόλας, καθώς οι εξελίξεις τρέχουν κι όλοι πρέπει να πάρουμε θέση άμεσα! Το ερώτημα είναι ωμό: λεφτά ή αξιοπρέπεια. και τα δύο δεν γίνεται να τα έχουμε. Ας αποφασίσει ο καθένας για τον εαυτό του κι όλοι μαζί για τη χώρα στην οποία ζούμε! Η ωμή απάντηση χαρακτηρίζεται ρεαλιστική και η ιδεαλιστική φανατική και αιθεροβάμων.

Πέρα όμως για το δίλημμα, η απάντηση στο οποίο μας χαρακτηρίζει και θα μας χαρακτηρίζει στο μέλλον μας μόνιμα πια, ας ξέρουμε ότι υπάρχει ο κίνδυνος να πούμε ναι στα λεφτά και να χάσουμε και τα λεφτά και την αξιοπρέπεια μαζί!!! Διότι δεν αποκλείεται μετά το “ναι” να μας τραβήξουν πάλι το κόκαλο γελώντας σε βάρος μας όλη η υφήλιος, αλλά και διότι κι αν πάρουμε τα λεφτά, αυτά πανθομολογουμένως δεν φτάνουν και σε ένα χρόνο θα πτωχεύσουμε τελεσίδικα πια.

ΠΑΡΤΕ ΘΕΣΗ, ΨΗΦΙΣΤΕ ΣΗΜΕΡΑ ΚΙΟΛΑΣ!!!

Φαίνεται να μην υπάρχει ελπίδα για μας και τη χώρα μας

      Καθένας που νιώθει στοιχειωδώς υπεύθυνος ως πολίτης για την πορεία αυτής της χώρας, με την οποία συνέδεσε την πορεία του πάνω στη φλούδα της γης, οφείλει νομίζω να κρατάει την ανάσα του, να προσεύχεται να προβληματίζεται και να παλεύει για τη σωτηρία της. 

     Φοβάμαι ότι οι πολιτικοί μας κι αυτή την ύστατη ώρα παίζουν ένα θέατρο εντυπώσεων. Ενώ ουσιαστικά έχουν αποφασίσει να ψηφίσουν όλα τα επαχθή μέτρα που θα βυθίσουν τη χώρα μας στη φτώχια της λαϊκής χρεοκοπίας, χωρίς μάλιστα μακροπρόθεσμα να διασφαλίζουν και τη μη χρεοκοπία του κράτους, επικεντρώνουν την προσοχή μας γύρω από κάποιες λεπτομέρειες, για τις οποίες τάχα δίνουν μάχη, προσποιούμενοι ότι μάχονται για τα συμφέροντά μας μέχρις εσχάτων!

      Δείτε το βίντεο debtocracy όσοι δεν το έχετε δει ακόμα. Το συστήνω όχι επειδή συμφωνώ σε όλα, με ξενίζει ένας άκρατος αριστερισμός που αναδύεται σε ορισμένα σημεία του, αλλά σίγουρα είμαστε υποχρεωμένοι πλέον στο κατώφλι της κάλπης και της χρεοκοπίας, να γίνουμε όλοι μικροί οικονομολόγοι για να έχουμε μια πιο έγκυρη γνώση και γνώμη. Με κριτική ματιά μπορεί κάποιος να πάρει αρκετή γνώση από αυτό.

Ο Θεός να μας φωτίσει όλους μας εδώ που φτάσαμε...

Επιστροφή στην ανταλλακτική οικονομία

      Ενόψει της επερχόμενης οικονομικής κατάρρευσης της χώρας,  κάνουν την εμφάνισή τους φαινόμενα ανταλλακτικής οικονομίας. Με καλό σκοπό ξεκίνησε η αποτύπωση αξιών σε νόμισμα, αλλά σήμερα κατέληξε να είναι εργαλείο σκλαβιάς και εκμετάλλευσης των λαών. Οι ισοτιμίες, οι μετοχές, τα ομόλογα, τα χρηματιστήρια, το φαύλο τραπεζικό σύστημα και πλείστες άλλες ...εφευρέσεις, μετέτρεψαν το χρήσιμο εργαλείο σε όργανο εκμετάλλευσης και καταπίεσης του απλού πολίτη της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας μας.

     Να μία ακόμα προσπάθεια απλής αν όχι πρωτόγονης συναλλαγής για τις καθημερινές ανάγκες  της ζωής. Παρόλη της απλότητάς τους, τέτοιου είδους συναλλαγές έχουν μια ανοσία στους ιούς των εκμεταλλευτών.

http://www.skai.gr/news/greece/article/193188/epistrofi-stin-adallaktiki-oikonomia-stin-patra/

Επιστροφή στην ανταλλακτική οικονομία στην Πάτρα

31/01/2012 | 11:11
Τελευταία Ενημέρωση: 
11:11 31/01/2012

προηγούμενο1 από 1επόμενο

---

«Μάς φέρνουν λεμόνια, πορτοκάλια, λάδι ή κρασί κάποια προϊόντα τα κρατάμε κάποια άλλα τα προωθούμε αντί για τους αγρότες. Βρήκαμε 10 χονδρεμπόρους και τούς προωθούμε τα προϊόντα» εξήγησε.   

Επιστροφή στην ανταλλακτική οικονομία (και) στην Πάτρα λόγω της κρίσης. Μιλώντας στην εκπομπή του ΣΚΑΪ Πρώτη Γραμμή, ο έμπορος ενδυμάτων Αργύρης Ανδρουτσόπουλος τόνισε ότι όποιος έχει ανάγκη για κάποιο ρούχο μπορεί να φέρει ένα προϊόν στην τρέχουσα τιμή της αγοράς και να το αποκτήσει...

«Με ένα τενεκέ λάδι παίρνει εμπόρευμα για 50 ευρώ, ο κόσμος ήταν λίγο σφιγμένος στην αρχή, αλλά σιγά – σιγά συνηθίζει» δήλωσε ο κ. Ανδρουτσόπουλος.

Πολλοί μνημονιακοί όψιμοι μετανοούντες...

      Δεν ξέρω αν "εκ της απομακρύνσεως εκ του ταμείου ...κανέν λάθος αναγνωρίζεται..." αλλά όπως και να 'χει εγώ κρατάω απλώς την ομολογία.
      Φυσικά αν με εξαχρείωσες πρώτα και μετά μου δώσεις ένα ξεροκόμματο, ουσιαστικά δεν έκανες τίποτα και η ευθύνη θα πρέπει να σε βαραίνει. Αλλά τέλος πάντων από το τίποτα και η κίνηση μεταμέλειας είναι κάτι τουλάχιστον ως ηθική αποκατάσταση.

    Πολλοί οι όψιμοι μετανοούντες και αναρωτιέμαι αν είναι ειλικρινείς ή απλώς το κάνουν για τις εντυπώσεις, συμπλέοντας πάντα καιροσκοπικά με το ρεύμα. Διότι τότε μας έλεγαν ότι το μνημόνιο είναι η σωτηρία, αφού το δίλημμα που ετίθετο ήταν μνημόνιο ή πτώχευση κι επιστροφή στη δραχμή.
    Σήμερα το ίδιο δίλημμα παραμένει: Νέο μνημόνιο ή πτώχευση και έξοδος από την ευρωζώνη. Πρέπει πάλι να επιλέξουμε μνημόνιο;
    Αν και ξέρουμε ότι έτσι θα στοχεύουμε μέχρι το 2020 έλλειμμα του ΑΕΠ 120% (το οποίο φυσικά δεν θα πετύχουμε)!
   Αν και ξέρουμε ότι τα 130 δις -αν τα πάρουμε- φτάνουν μόνο για ενός έτους αποπληρώσεις των δόσεων και μετά πάλι χάος κι εν τω μεταξύ πείνα στο εσωτερικό;

     Το πρόβλημα της σήμερον είναι ότι κανείς πολιτικός δεν τολμάει να κρατήσει την απασφαλισμένη χειροβομβίδα. Όλοι τη ρίχνουν στο διπλανό τους, ελπίζοντας ότι τελικά θα σκάσει στα χέρια άλλου, για να μη χρεωθούν εκείνοι την ευθύνη. Δηλαδή δεν μένουν στο ΓΕΓΟΝΟΣ ότι αργά ή γρήγορα θα σκάσει, αλλά στο σε ποιου τα χέρια θα σκάσει!
     Γιατί ο λαός δεν αντιδρά; Μα το δίλημμα που του θέτουν είναι: θέλεις άμεση πτώχευση που σημαίνει ότι θα χάσεις πάραυτα ακόμα κι αυτό τον κουτσουρεμένο μισθό σου ή θέλεις μνημόνιο που αφήνει κάποια περιθώρια ελπίδας...; Στο κενό χρόνου μέχρι να το σκεφτείς εσύ, εκείνοι παίζουν το ρόλο τους ανενόχλητοι! Ουσιαστικά σου θέτουν το δίλημμα αν θέλεις να αυτοκτονήσεις με πιστόλι ή μαχαίρι και το... σκέφτεσαι!

   Θα πρότεινα να τους απαντήσουμε: "ΔΕΝ ΑΥΤΟΚΤΟΝΩ, ΑΝ ΤΟΛΜΑΤΕ ΕΛΑΤΕ ΕΣΕΙΣ ΝΑ ΜΕ ΣΚΟΤΩΣΕΤΕ!" Όχι άλλα "ξεροκόμματα", τέρμα στις "αφέσεις αμαρτιών"!

Τάδε έφη Μιχάλης Χρυσοχοΐδης. Να τους χαιρόμαστε!

     Εκτιμούσα τον κο Χρυσοχοΐδη, μόνο επειδή ήταν εργατικός στα καθήκοντά του κι είχε έργο να επιδείξει, κυρίως στο υπουργείο Δημόσιας Τάξης. Όταν είπε το “εγώ με βλάκες και προτεστάντες δεν τα βγάζω πέρα”, άρχισαν να με ζώνουν τα ερωτηματικά. Είναι γνωστό ότι οι “προτεστάντες” επικρίνονται λόγω της προσήλωσής τους -υπερβολική καμία φορά- στην εργατικότητα και τη δικαιοσύνη. Τώρα πια με την ομολογία του ότι πιάστηκε αδιάβαστος, έχασα πάσαν ιδέα! Όταν σε πιάνει ο αστυνομικός του Υπουργείου Δ.Τ. να παρανομείς κε Χρυσοχοΐδη, σου θυμίζει ότι άγνοια νόμου δεν δικαιολογείται... άγνοια μνημονίου άραγε νομίζετε ότι συγχωρείται; Να μια ακόμα ρήση που θα αφήσει εποχή, μετά το  “μαζί τα φάγαμε” του Πάγκαλου. Στη μνήμη του κόσμου δεν θα δοθεί αμνηστία στους αμαθείς του μνημονίου!

Οι ναζιστές δεν ήξεραν τι γίνονταν στο Νταχάου...

Ο Χριστόδουλος δεν ήξερε τι έκανε η χούντα διότι σπούδαζε...

Ο Χρυσοχοΐδης δεν ήξερε τι έλεγε το μνημόνιο, διότι κυνηγούσε ποινικούς και τρομοκράτες...

Κι εγώ δεν ξέρω τι γίνεται γύρω μου
...που ψάχνω για μια σταλιά ελπίδας
Δεν ήξερα τι ψήφιζα
κι η αλήθεια σφραγισμένη στο φακελάκι της.
Δεν ήξερα τι καπνό φουμάριζαν
κι ας πνίγηκα στο ντουμάνι τους
Ξέρω, πως δεν ήξερα... ότι ήξερα.

Δεν ξέρω πια τι να θυμηθώ και τι να ξεχάσω
τι είναι αλήθεια και τι είναι ψέμα
ποιος είμαι εγώ και ποιος είσαι εσύ,
μα ξέρω πως όλα αυτά
θα μας βγάλουν στις ξέρες.

Ήξερα μόνο πως ήξερες
και ξέρω πως ξέρεις
Δεν ξέρω μόνο
γιατί δεν ξέρεις πως ξέρω ότι ξέρεις.

Οι μη διεφθαρμένοι Έλληνες ας ενώσουμε τις δυνάμεις μας για τη σωτηρία της χώρας.

Λίγοι μόνο από το σινάφι έχουν πιαστεί, ως κορυφές παγόβουνου...

Η χώρα μας υφίσταται μια αιμορραγία ενεργού πληθυσμού άνευ προηγουμένου. Νέοι, μορφωμένοι, με ικανότητες και προσόντα ετοιμάζουν τα διαβατήριά τους και ψάχνουν την τύχη τους εκτός της χώρας. Είναι ανόητο να τους πεις απλώς, μη φεύγετε! και τι προτείνεις, θα σου απαντήσουν!

Στα 11 εκατομ. πληθυσμού το 1 εκατομ. περίπου αυτών είναι άνεργοι! Ποσοστά που παραπέμπουν στις εποχές της μεγάλης φυγής Ελλήνων στα εργοστάσια της Γερμανίας. 

Όσοι απομείναμε ακόμα να πιστεύουμε στην ηθική και στη δημιουργική ικανότητα του πληθυσμού αυτής της χώρας που μεγαλουργεί εκτός των συνόρων αλλά ποτέ εντός αυτών, ας αναλάβουμε τις ευθύνες μας. Οι καλλιτέχνες, διανοούμενοι, -κι όχι υπονοούμενοι- επιστήμονες, επιχειρηματίες, ας αναλάβουν πρωτοβουλίες ανατροπής του διεφθαρμένου πολιτικού κατεστημένου, για να μπορέσει έπειτα να γίνει μια ουσιαστική ελπιδοφόρα αρχή γι’ αυτό το έθνος κι αυτή τη χώρα που τελεί υπό καθεστώς κατάληψης και δικτατορίας κυκλώματος πολιτικάντηδων επιτήδειων με εγκληματική δράση. Ενός κυκλώματος, του οποίου πρέπει να σπάσουμε την ομερτά, για να απελευθερώσουμε τις δημιουργικές δυνάμεις της χώρας και του λαού της. 

Δεν με ενδιαφέρει αν θα πάρουμε τη δόση ή όχι. Ακόμα και με τη δόση, ποιο είναι το αύριό μας; Άδηλο, σκοτεινό, ανέλπιδο! Απλώς μια χρονική μετάθεση θα επιτευχθεί... Αυτό που με φοβίζει περισσότερο είναι, με ποια ανταλλάγματα θα επιτευχθεί αυτή η ασύμφορη για τους δανειστές μας δανειοδότηση; Αεροδρόμια, λιμάνια, τράπεζες, εδάφη, κυριαρχικά δικαιώματα;

Ας ενώσουμε τις δυνάμεις μας όσοι συναισθανόμαστε την κρισιμότητα των στιγμών, αλλιώς θα πρέπει αύριο να ετοιμάζουμε κι εμείς τα διαβατήριά μας...

Το καράβι "Ελλάς" έχει ΗΔΗ βουλιάξει...

Είναι πλέον καιρός να αναφανούν νέες άφθαρτες πολιτικές δυνάμεις, που να πείσουν το λαό ότι θέλουν και μπορούν κι ότι δεν έχουν καμία σχέση με το φθαρμένο και διεφθαρμένο μέχρι τώρα πολιτικό σύστημα.

Μέσα σε ένα τρίμηνο όλες οι κινήσεις θα πρέπει να έχουν γίνει. Να μια πρώτη κίνηση που έπεσε στην αντίληψή μου:

«Δημιουργία, ξανά!». Άλλος ένας πολιτικός σχηματισμός, από τις 8 Δεκέμβρη που καταθέσατε στον Άρειο Πάγο όλα τα δικαιολογητικά για την αναγνώριση της ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ως επίσημο πολιτικό κόμμα. Τι το διαφορετικό πρεσβεύετε στο πολιτικό σκηνικό;
(Η συνέχεια στο παρακάτω link)

http://maga.gr/2012/01/17/den-yparxoun-apo-mixanis-theoi/

Ποιητικό διάλειμμα

Με συγχωρείτε που το έριξα στην... ποίηση, αλλά στις σχιζοφρενικές εποχές που ζούμε, δεν έχω τίποτα άλλο να πω. Το στόμα μου είναι σφραγισμένο. Δεν ανεβαίνουν εύκολα στο στόμα μου λόγια πεζού λόγου, θα είναι εντελώς ...πεζά και παράταιρα.
Αμηχανία ψαλτού... βήγξ!
Τεχνικό πρόβλημα... μουσικό διάλειμμα!
Κενό λόγου... ποιητικό διάλειμμα!

Μεθεόρτια

Πέρασε τ’ απομεσήμερο

σκαρφάλωσαν οι ώρες

κι έμειναν έρ’μα τα στενά

κι οι πόρτες κλείσαν όλες.

Μία κουρτίνα απλώθηκε

σημαίνοντας το τέλος

ψυχρή μας ρίγησε πνοή 

στο ασημένιο φέγγος.

Ποιος θα μαζέψει τώρα πια

τα χθεσινά λαμπιόνια

πού ‘μειναν  έρμαια φριχτά

στα παγωμένα κλώνια;

...Βουβά βιολιά που μούσκεψαν

στην υγρασία της νύχτας,

ποτήρια που μνήσκουν μισόπιοτα

σκιές της άδειας πίστας;

(Το πρωτοέγραψα 4/1/10 αλλά δεν μου έβγαινε. Το βρήκα 7/1/11 το δούλεψα και μου... βγήκε!)

Δεν ξέρω αν αναφέρεται στα μεθεόρτια, τα μετά τις γιορτές Χριστουγέννων, Πρωτοχρονιάς, Θεοφανείων ή στα μεθεόρτια τα μετά το μεγάλο φαγοπότι, που συλλογικά πειστήκαμε ότι ανήκουμε στην ελίτ με τους Αλβανούς, Πακιστανούς και λοιπούς κάτω από τα πόδια μας, καθώς τώρα εμείς πρέπει να πάρουμε τη θέση τους κάτω από τα πόδια άλλων, αν όχι κάτω από τα πόδια των ίδιων των πρώην υποποδίων... 

Τι είναι τα "Θεοφάνεια";

...και μιας και τό ‘φερε η κουβέντα...

      Τι είναι αυτά τα “Θεοφάνεια”; Όχι δεν χρειάζεται να μπερδευτούμε με πολλές θεολογικές, ιστορικές και κοινωνιολογικές γνώσεις. 

Γιορτάζουμε λέει τη βάπτιση του Χριστού. Μάλιστα, μόνο που είναι γνωστό τοις πάσι ότι αυτή η βάπτιση δεν έχει καμία σχέση με τη γέννηση -των Χριστουγέννων- καθότι έγινε τριάντα χρόνια μετά!!! Κάθε σχέση λοιπόν είναι εντελώς ...συμπτωματική αν όχι παραπλανητική! Ο Ιησούς Χριστός βαπτίστηκε 30χρονος!

Έπειτα αγιάζουμε λέει τα νερά! ρίχνουμε ένα σταυρό μέσα στα νερά κι αυτά αγιάζονται! Από παιδί μου άρεσε όλο αυτό το σκηνικό. Είχε φάση! Όμως τι ακριβώς θα πει αυτό;;;

Ότι στο λιμάνι που βρομάει κι απαγορεύεται βέβαια το κολύμπι -ή στο δικό μας Πηνειό- από σήμερα τα νερά είναι καθαρά και μπορεί κανείς να κολυμπήσει ή πολύ περισσότερο να τα πιει στο ποτήρι!!! Τι θα πει αγιάστηκαν τα νερά; Έγιναν θαυματουργά και μάλιστα για όλο το χρόνο; Δεν πνίγεσαι δηλαδή σ’ αυτά; Θεραπεύουν αρρώστιες, γίνεσαι πλούσιος αν ψαρεύεις; Τι ακριβώς;;;

Και ποιος ακριβώς το κάνει αυτό; Ο Σταυρός που ρίχνουν ή η χάρη του Άγιου... ποιμενάρχη; 

        Επιπλέον γιατί θα πρέπει τα νερά να αγιάζονται; Επειδή βαφτίστηκε ο Χριστός; Ακόμα κι αν στη Λάρισα δεν έρεε ο Πηνειός αλλά ο ...Ιορδάνης, θα έπρεπε να πιστέψουμε ότι αυτά τα νερά τώρα είναι Άγια; Γιατί; Ούτε καν του Ιορδάνη στο Ισραήλ δεν είναι Άγια. Ούτε αυτά, ούτε του Γάγγη, ούτε κανενός άλλου. Βρώμικα και μολυσμένα είναι!

Ας σταματήσω εδώ για να μην πω τίποτα βαρύ... χρονιάρες μέρες! Είμαι Χριστιανός, συνειδητά Χριστιανός. Αυτό σε καμία περίπτωση όμως δεν μπορεί να σημαίνει ότι είμαι και ανόητος,εύπιστος ή μωρόπιστος. Τα καραγκιοζιλίκια αντί να τραβούν τους ανθρώπους στην πίστη, μάλλον τους αποδιώχνουν... Ξέρω κι εγώ να διαβάζω την Αγία Γραφή και να καταλαβαίνω τι λέει και τι δεν λέει. Ας ξεχωρίσουμε τα έθιμα που έχουν φάση από την πίστη που είναι το μόνο που μας απέμεινε στην τραγικά άδηλη αλλιώς ύπαρξή μας και μάλιστα στις δύσκολες μέρες που ζούμε!

‘Ηρθανε τα φώτα και ο φωτισμός.

Το καταλάβατε ότι εδώ και 6 μέρες “τα φώτα” μας κοστίζουν γύρω στο 10% παραπάνω; Μας άλλαξαν τα φώτα δηλαδή αλλά θα το καταλάβουμε καλύτερα, άμα τη παραλήψει του επόμενου λογαριασμού ή κοινώς λυπητερής. Προς τι οι αυξήσεις; Μήπως είναι λόγω των αυξήσεων(;) που πήραμε! Αυξημένα τέλη κυκλοφορίας, αυξημένη ΔΕΗ, αυξημένοι φόροι, νέοι φόροι είτε ως εισφορές, είτε ως ανταποδοτικά, ΦΠΑ κτλ... είτε εντός ΔΕΗ, είτε εκτός. Μειωμένοι μισθοί, συντάξεις -έως και εντελώς κομμένες για τις επικουρικές συντάξεις και για τους άνεργους πλέον-. 

Γιατί οι Έλληνες δεν αντιδρούν; Λοβοτομήθηκαν ξαφνικά; 

Όταν ακόμα και τη δίκαιη αντίδρασή μας την απεμπολήσαμε στα κόμματα της αριστεράς και στους μπαχαλάκηδες δεξιών κι αριστερών ποιος να τολμήσει να δυσφημηθεί αντιδρώντας! 

Έπειτα είναι και η καχυποψία της μίας κοινωνικής μερίδας έναντι της άλλης: 

Οι μισθωτοί -ειδικά οι του δημοσίου- έμαθαν ότι αν ξεσηκωθούν και πέσει καμιά κυβέρνηση θα ‘ρθει πτώχευση και το επόμενο μηνιάτικό τους θα κάνει φτερά μέσα στη νύχτα. Έτσι δεν κουνιούνται καθόλου! Άλλωστε τους δημόσιους υπαλλήλους όλοι τους βλέπουν σαν αιτία του κακού, αυτούς που ροκάνισαν τα λεφτά του κράτους ώστε να έχουμε φτάσει στη πτώχευση σήμερα. Φυσιολογικά λοιπόν σήμερα έχουν μια εσωστρέφεια έναντι της υπόλοιπης κοινωνίας. 

Οι έμποροι λέμε, έχουν! Μάζεψαν πολλά από την προηγούμενη περίοδο της αφθονίας, λες και δεν τα έφαγαν όλα οι τράπεζες με τα δάνειά τους και οι έξωθεν ισχυροί ανταγωνιστές των ολιγοπωλίων με τον άνισα ασφυκτικό τους ανταγωνισμό! 

Οι αγρότες λέει έχουν αλλά τα κρύβουν. Λες και δεν φαγώθηκαν οι επιδοτήσεις που πήραν νομίμως ή ανόμως τότε που είχαν μάθει να τεμπελιάζουν και είχαν ξεμάθει να δουλεύουν. Λες και οι τράπεζες δεν έφαγαν κι από αυτούς αφήνοντάς τους -ευτυχώς- με τις κότες τους και το μπαξέ τους.

Δέστε δε, τι γίνεται στην αποκαθήλωση του χώρου του ποδοσφαίρου και πολύ περισσότερο του μπάσκετ και του συνακόλουθου αθλητισμού... Ο Διαγόρας λέει δεν έχει μάλλον λεφτά για να ‘ρθει αύριο στη Λάρισα!!!

Ε, λοιπόν μάθετε ότι:

Τα πανεπιστήμια δεν έχουν χρήματα για τα άμεσα έξοδά τους, εκτός από τους μισθούς που έστω και κουτσουρεμένοι ακόμα έρχονται. Σκέφτονται ακόμα και να βάλουν δίδακτρα!!!

Τα νοσοκομεία δεν ξέμειναν μόνο από γάζες, αλλά κι από καθημερινά αναλώσιμα στοιχειώδους εξωϊατρικής λειτουργίας.   

Ο στρατός και η αστυνομία έχουν περιορίσει στο ελάχιστο μετακινήσεις, βάρδιες και κατήργησαν υπερωρίες και άλλες τέτοιες πολυτέλειες. 

Στα σχολεία εκτός από τους μισθούς δεν δίνεται πλέον ούτε ευρώ για άλλα έξοδα. 

Τα δικαστήρια δουλεύουν στα όρια πλέον της αντοχής τους με αγωγές οικονομικής κυρίως φύσεως.

Η κυβέρνηση, τα υπουργία, κρατούν απλώς την ανάσα τους και μένουν ακίνητοι γιατί μία κίνηση μόνο... μπορεί να ρίξει το κατ’ ευφημισμόν οικοδόμημα.

Οι εκλογές δεν μπορούν πλέον να βγάλουν τίποτα, το βλέπουμε όλοι. Το σύστημα βρίσκεται σε αδιέξοδο. Μόνο αν βγουν νέες, άφθαρτες δυνάμεις, που θα μπορέσουν να πείσουν... Λέτε αυτοί να αναδυθούν από τα άγια -από σήμερα- νερά των ποταμών, λιμνών και λιμανιών; Χλωμό το βλέπω σαν τον ουρανό που συννέφιασε πάλι.

Παρατηρείστε καλά και κρατείστε σημειώσεις από τις διεργασίες αυτών των ημερών για να αποκτήσετε ευθυκρισία. κατά την αποτίμηση του μεγάλου μπαμ που έρχεται, τουλάχιστον ας ξέρουμε τις πραγματικές αιτίες κι όχι να τις αποδίδουμε στις συνήθεις ιδεοληπτικές συνωμοσιολογίες. Δεν βοηθάει βέβαια και πολύ, αλλά από το τίποτα είναι μια παρηγοριά. Ίσως μας βοηθήσει στη μετέπειτα ανοικοδόμηση των ερειπίων! 

Μπορούμε να πληρώσουμε αυτά που λέει η τρόικα ότι πρέπει;

     "Η έξοδος της Ελλάδας δεν είναι πια ταμπού", μας λένε σήμερα. 

http://www.skai.gr/news/finance/article/190835/i-exodos-tis-elladas-apo-to-euro-den-apotelei-pleon-tabou/

     Η πολιτική παράνοια της εποχής είναι σώστε την Ελλάδα μη επιτρέποντας την πτώχευση. Βάλτε όλοι πλάτη να σωθεί η χώρα. Κι αυτό φυσικά είναι καλό κι άγιο. Πέρασε η εποχή που λέγαμε "γιατί να πληρώσω εγώ γι' αυτά που έφαγαν άλλοι;". Τώρα είμαστε όλοι πρόθυμοι να πληρώσουμε για να σώσουμε τη χώρα. Άλλωστε όλοι μαζί θα σωθούμε και θα ωφεληθούμε από αυτό. 

     Το πρόβλημα σήμερα όμως είναι, ποιος έχει ασημικά για να τα δώσει για τη σωτηρία της χώρας, για να μην πω και ποιον εμπιστευόμαστε για να του εμπιστευτούμε τα τελευταία -αν υπάρχουν- ασημικά μας για να μας σώσει συλλογικά! 

    Η αντίληψη που κυριαρχεί στους πολιτικούς -και μιλάω για τους πιο αγνούς από αυτούς- είναι να μη σκάσει στα χέρια τους η βόμβα της πτώχευσης. Ας πάρουμε αυτή τη δόση, ας βγάλουμε κι αυτό το μήνα και βλέπουμε, σκέφτονται.  Δεν είμαστε μια χώρα που θα έκανε χρονοδιαγράμματα, σοβαρές μελέτες σεναρίων, επιστημονική και συντεταγμένη αναζήτηση εναλλακτικών και ζύγισμα μεταξύ των διαφόρων πιθανών αποφάσεων. Δεν έχουμε δηλαδή τάξη, πολιτισμό, διορατικότητα.

    Η αντίληψη που έχει μάλλον εμφυτευτεί σε όλους μας είναι "δεν πειράζει, βάλτε κι άλλους φόρους για τη σωτηρία της πατρίδας", "όλοι -εκτός από εμένα- έχουν αλλά τα κρύβουν"!

    Επιστρέφω λοιπόν στον αρχικό μου συλλογισμό. Έχουμε εξαθλιωθεί τελείως κι αν δεν το καταλαβαίνει το συντεταγμένο κράτος θα πρέπει να βγούμε στους δρόμους και να δημιουργήσουμε νέους θεσμούς, γκρεμίζοντας τους παλιούς. Αν οι θεσμοί δεν μπορούσαν να προβλέψουν τέτοιες περιπτώσεις σαν αυτές που ζούμε, κατά τις οποίες είμαστε ουσιαστικά σε εμπόλεμη περίοδο, τότε πρέπει να δράσουμε ανορθόδοξα. Όχι δεν πίστεψα ποτέ στη βία. Πιστεύω στη δύναμη της συλλογικής έκφρασης του λαού. Πιστεύει κανείς σήμερα ότι η Συρία που καθημερινά βάφεται από το αίμα δεκάδων εραστών της ελευθερίας, δεν θα ελευθερωθεί αργά ή γρήγορα από τον τύραννό της; Ούτε Νοστράδαμος είμαι, ούτε εσωτερική πληροφόρηση έχω. Απλώς είναι νομοτελειακό. Και για όποιον δεν το καταλαβαίνει, τόσο χειρότερο για τον ίδιο. Δεν μπορεί η τυφλή και πανικόβλητη κυβέρνηση να μας αναγγέλλει φόρους λέγοντας απλώς ότι δεν μπορεί να κάνει τίποτα άλλο. Όλοι μας ξεπεράσαμε το φόβο και με μια μακαριότητα λέμε. "Δεν έχω, δεν πληρώνω, ας έρθουν να με βάλουν μέσα..." Κρίμα μόνο που οι φυλακές μας είναι σαν τα μούτρα της κοινωνίας μας... Σαν λαός δεν αντιδρούμε συλλογικά. Τι φταίει; Περιπέσαμε σε καταθλιπτική μοιρολατρία; Νομίζω ότι ένα κομμάτι του λαού απλώς έχει ακόμα ένα μισθό και δεν θέλει να τον χάσει. Πιστεύει -κρίνοντας εξ ιδίων- ότι κι οι άλλοι έχουν αντίστοιχα κάτι παρόμοιο κι απλώς κλαίγονται από συνήθειο! Η αλήθεια όμως είναι ότι οι τσέπες μας στέγνωσαν. Η μισθοσυντήρητη μερίδα του λαού πρέπει να ξυπνήσει από την πλύση εγκεφάλου που της έγινε. Αυτοί που παίρνουν τις αποφάσεις, έχουν ένα μισθό -μόνο ένα;- και δεν μπορούν να νιώσουν εμένα που δεν έχω κανένα. Εγώ γι' αυτούς είμαι μια απαραίτητη παράπλευρη απώλεια... Ένα ποσοστό που αναπόφευκτα θα πλήρωνε τη δυσκολία. Τα ψέματα όμως τέλειωσαν. Υπογράψτε όσες δεσμεύσεις θέλετε με την τρόικα. Επιταγές χωρίς αντίκρισμα είναι. Λεφτά δεν υπάρχουν. Κι αν περάσουμε όλοι ένας, ένας, μοιρολατρικά την πόρτα της φυλακής το κόστος του κράτους θα αυξήσετε! Το 1% που έχει τα πολλά δεν θα πληρώσει κι εσείς δεν μπορείτε να τους τα πάρετε! Αυτοί δεν αντιπροσωπεύουν το λαό! 

     Στην κοινωνία μας βασιλεύει η απαξίωση. ζούμε σε ένα βομβαρδισμένο τοπίο και κανείς μας δεν πιστεύει ότι μπορεί αυτός ο σωρός ερειπίων να ξαναγίνει πολιτισμός από την αρχή.  Χρειαζόμαστε λοιπόν κάποιον να μας εμπνεύσει αρχικά εμπιστοσύνη και δευτερευόντως αισιοδοξία και όραμα. 

    Έτσι μου 'ρχεται να πάω εγώ μπροστά, αλλά έλα που δεν ξέρω γρι από την πρακτική της πολιτικής. Ήταν πάντα κάτι που μισούσα. Πρέπει να βγάλουμε τον τόπο από τη μαζική παράνοια και την ομαδική μοιρολατρική κατάθλιψη. Πρέπει να παλέψουμε, ανανεωμένοι με πάθος και ελπίδα. 

     Ποιος σήμερα μπορεί να εμπνεύσει, να πείσει και να πάει μπροστά; Σίγουρα κανείς από το σύστημα των "έως τώρα"! Χρειαζόμαστε νέες αγνές μορφές επειγόντως!