Δευτέρα, 17 Αυγούστου 2009

Δεκαπενταυγουστιάτικες διαμαρτυρίες


Αναδημοσιεύω από τη συμπαθή ιστοσελίδα της Ευαγγελικής Εκκλησίας Λάρισας, την εύλογη νομίζω διαμαρτυρίας τους.
Δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι συμβαίνουν τέτοια πράγματα σήμερα στην Ελλάδα.
Ότι δηλαδή μπορεί το κράτος να σου απαγορεύσει να κάνεις τις δουλειές σου, όταν μάλιστα αυτές είναι ιδιωτικής φύσεως.
Επίσης ότι μπορεί σήμερα να κυνηγιούνται στην Ελλάδα μας άνθρωποι, απροκάλυπτα ή υπό το πρόσχημα του νόμου, λόγω της όποιας πίστης τους, όταν μάλιστα αυτή δεν συνιστά κάποια επικίνδυνη σέχτα. Σ' αυτές σίγουρα δεν ανήκει η Ευαγγελική Eκκλησία. Όποιος έχει πάει έστω και για λίγο στο εξωτερικό, το ξέρει πολύ καλά.

Τι είναι η γιορτή του δεκαπενταύγουστου. Ας είμαστε ειλικρινείς: Είναι η γιορτή των καλοκαιρινών διακοπών, που εκτός από το βουνό, κυρίως γιορτάζεται στη θάλασσα, όπου τιμώνται δεόντως τα... μακροβούτια. Από την τηλεόραση θα δούμε το βράδυ την Τήνο, τους εκεί προσκυνητές της Παναγίας και το νησί βουλιαγμένο από τους τουρίστες κι όχι από την τορπίλη που βύθισε την “Έλλη”. Υπάρχει λογικός άνθρωπος που δεν ξέρει την Ελληνική πραγματικότητα περί 15αύγουστου; Αν διαβάσει όμως κανείς τις εφημερίδες θα μείνει έκπληκτος, καθώς θα διαπιστώσει ότι ξέχασε εντελώς ότι αυτή η μέρα είναι αφιερωμένη στην Παναγία και τα άρθρα των θεολόγων την αναφέρουν ως “κοίμηση της Θεοτόκου¨.

Το κράτος την αναγόρευσε σε επίσημη αργία, σε μια ακόμα συνηθισμένη σύμμειξη του κράτους με τη θρησκεία. Ενδεικτική είναι η τακτική, στρατιώτες του Ελληνικού στρατού να συμμετέχουν στις λιτανείες, με τη δικαιολογία ότι οι Ορθόδοξοι είναι... η πλειοψηφία στην Ελλάδα. Το ξέρατε όμως ότι απαγορεύονται δια του νόμου οι πάσης φύσεως εργασίες, καθώς όλοι οι... υπήκοοι αυτού του κράτους είμαστε υποχρεωμένοι να σταθούμε προσοχή στη λατρεία της ”Παναγίας”(;), είτε το θέλουμε, είτε όχι. Εγώ το έμαθα καθώς μαζί με άλλα δύο άτομα, όλοι μέλη της Εκκλησίας, που τα καταφέρνουμε σε μαστορέματα, πήραμε τα τρυπάνια μας και τα άλλα εργαλεία μας από τα σπίτια μας και πήγαμε για εθελοντική εργασία στην Εκκλησία μας. Καθότι η πάσης φύσεως αργία ενδείκνυται για εθελοντισμό κι εμείς στην Εκκλησία μας δεν δεσμευόμαστε από κανένα εορτολόγιο -πολύ δε περισσότερο από αυτό της Ορθόδοξης Εκκλησίας-, δεν είχαμε πρόβλημα να το κάνουμε. Άλλωστε το ίδιο θρησκευτικό κατεστημένο καταδίκαζε επανειλημμένως τον Κύριό μας Ιησού Χριστό, όσο κατοικούσε μεταξύ των ανθρώπων, κάθε φορά που θεράπευε κάποιο δυστυχή από την αρρώστια του, την ημέρα του Σαββάτου. Τότε βέβαια το θρησκευτικό κατεστημένο του επετίθετο με θεολογικά επιχειρήματα. Στη δική μας περίπτωση το θρησκευτικό κατεστημένο μας σταμάτησε με τα όργανα του νόμου! Να σου δύο αστυνομικοί οι οποίοι μας φώναξαν, μας κατέγραψαν τα στοιχεία μας λες και κάναμε βανδαλισμούς και μας απείλησαν ότι θα μας κλείσουν μέσα όλο το Σαββατοκύριακο στα πλαίσια του αυτόφωρου αν συνεχίζαμε να εργαζόμαστε. Φαντάζομαι ότι από Δευτέρα θα μας δίκαζε ένα σώμα μαυροντυμένων ιερέων και γραμματέων του λαού, οι μουλάδες της Ελλάδας δηλαδή, που επιβάλλουν το θρησκευτικό τους νόμο μέσω του κράτους που το κρατούν στα χέρια τους. Μη θέλοντας να δώσουμε συνέχεια στο πνεύμα μισαλλοδοξίας και φανατισμού υποχωρήσαμε και φύγαμε. Εμείς όμως δεν πληρωνόμαστε από τα κρατικά ταμεία αλλά από τις αυτοπροαίρετες εισφορές των φτωχών πιστών της Εκκλησίας μας απλώς συντηρούμε την Εκκλησία μας και δουλεύουμε στον καθημερινό μας αγώνα για να επιβιώσουμε. Εμείς δεν έχουμε αμύθητη περιουσία σαν την Ορθόδοξη Εκκλησία -να μην επαναλάβουμε τα του Βατοπεδίου- ούτε επενδύουμε σε πολυτελείς ξενοδοχειακές μονάδες, ούτε πολύ περισσότερο είμαστε ο μεγαλύτερος μέτοχος της Εθνικής τράπεζας, ούτε, ούτε... Εκείνη την ημέρα δεν δουλεύαμε και αντί για βουτιές πήγαμε για να ιδρώσουμε προσφέροντας. Ας έρθει λοιπόν το κράτος να μας δώσει στα πλαίσια της ισοπολιτείας κι εμάς χρήματα για τα κτήρια μας και μισθό για τους ποιμένες μας. Αλλά αυτά ξέρω ότι ακούγονται πολύ...αστεία. Όμως αντίθετα το αστείο είναι ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία με την αμύθητη περιουσία της, επιδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση μέσω διάφορων προγραμμάτων -καθώς έχει τα μέσα στο κράτος-, σαν να είναι ένας φτωχός οργανισμός!


Επιτέλους πότε θα σταματήσει αυτή η ανόητη μισαλλοδοξία στη χώρα μας, για να γίνει και η χώρα μας ένα σύγχρονο κράτος. Πότε η χριστεπώνυμη “Εκκλησία της Ελλάδος”, θα μάθει από το παράδειγμα Αυτού που επικαλείται ως Κύριο, τοου Ιησού Χριστού, ο οποίος ποτέ δεν χρησιμοποίησε την κρατική εξουσία, αλλά αντίθετα διώχθηκε και θανατώθηκε από αυτήν.

Αν σκουπίζαμε λέει απλώς, θα μας... άφηναν, αλλά επειδή είχαμε εργαλεία προκαλούσαμε, ποιον άραγε; κι απαγορεύονταν να κάνουμε βελτιωτικές εργασίες στους τοίχους μας! Ταλαίπωρη Ελληνική Δημοκρατία! Ποιος νόμος βάζει τα όρια μεταξύ εργασίας σκουπίσματος και τρυπήματος με Βlack & Decker; Φυσικά δεν ετίθετο θέμα ώρας κοινής ησυχίας στις 10.00πμ. αλλά σημειολογίας της εργασίας μαστόρων. Μα και εργάτες θα μπορούσαν να εργαστούν εκείνη την ημέρα, αρκεί να πληρώνονταν το διπλάσιο ημερομίσθιο κατά το νόμο! Εμείς όμως δεν είμαστε μάστορες!!! Σ’ αυτή την ανόητη υποκρισία ο Ιησούς Χριστός απάντησε ρωτώντας τους: “Εσείς αν έπεφτε το ζώο σας στο πηγάδι την ημέρα του Σαββάτου -η επίμαχη τότε θρησκευτική αργία- δεν θα το βγάζατε, θα το αφήνατε εκεί να ψοφίσει; Πολύ περισσότερο που εγώ αγαθοποίησα σε ένα δυστυχισμένο του λαού του Θεού” Πολύ περισσότερο εμείς που υπηρετούσαμε το Θεό με την εθελοντική εργασία μας!

Έχουμε μάθει όμως στην άμεση ή στην έμμεση διάκριση σε βάρος μας λόγω των θρησκευτικών μας πεποιθήσεων και δεν μας κάνει εντύπωση. Κρίμα για τη χώρα μας, την πατρίδα της Δημοκρατίας και κρίμα για τους φερόμενους ως Χριστιανούς της κρατικής Εκκλησίας. Πόσες φορές έχει καταδικαστεί η χώρα μας από τα Ευρωπαϊκά δικαστήρια, για παρόμοιες περιπτώσεις διάκρισης σε βάρος μειοψηφιών! Ας μην είναι ακόμα μια φορά, δεν αξίζει άλλωστε. αρκούμαστε απλώς να το καταγγείλουμε στον... κυρίαρχο λαό και σε όσους έχουν δημοκρατικές ευαισθησίες.

Βασίλης Α. Γαλάνης

Ποιμένας της Ελεύθερης Ευαγγελικής Εκκλησίας Λάρισας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου