Δευτέρα, 21 Οκτωβρίου 2013

2ο φθινόπωρο στη Νορβηγία


     Εδώ Νορβηγία. Σήμερα στην περιοχή μας, έριξε το πρώτο χιόνι για φέτος. Χιόνισε αρκετές ώρες αλλά δεν το έστρωσε. Είναι λίγο νωρίς, ακόμα και για την Νορβηγία. Η θερμοκρασία ήταν λίγο πάνω από… 2 βαθμούς αλλά είναι καλά για τέτοια εποχή. Από την επόμενη εβδομάδα, ίσως κάνουμε μια βουτιά στις τιμές του θερμομέτρου.
     Όλοι βάλαμε τα χειμερινά λάστιχα στα αυτοκίνητα και περιμένουμε. Τα πρωινά αν δεν ξύνουμε τα τζάμια, δεν βλέπουμε να οδηγήσουμε.

      Τα καταστήματα αδειάζουν τα ράφια τους με μεγάλες προσφορές για να φέρουν τα καινούργια εμπορεύματα ενόψει Χριστουγέννων. Ο κύκλος άλλαξε και η ζωή τραβάει την ανηφόρα με σημαίες και με τραγούδια. Είναι σαν να μας κοροϊδεύει η ζωή κι εμείς αρεσκόμαστε να πειθόμαστε και να την ακολουθούμε. 

Στη Νορβηγία τέτοιο καιρό με τρελαίνουν τα χρώματα του φθινοπώρου. τα δέντρα κιτρινίζουν, μερικά μάλιστα κοκκινίζουν ή …καφετίζουν! Σε συνδυασμό με τα πράσινα αειθαλή, η τετραχρωμία είναι αξεπέραστη. Μόνο που δεν κρατάει πολύ. Σε λίγο τα κλαδιά θα μείνουν γυμνά σαν καμένα, το χιόνι θα σκεπάσει τα πάντα κι εγώ θα αναρωτιέμαι πώς είναι δυνατό όλα αυτά να ξαναπρασινίζουν την άνοιξη και να κάνουν το τοπίο αγνώριστο. 



     Κατά τα άλλα μισώ το φθινόπωρο. Η μέρα μικραίνει σταδιακά. Ξυπνώ για τη δουλειά και είναι σκοτάδι, μέσα στο βουβό κρύο. Σε λίγες εβδομάδες μόλις θα τελειώνω τη δουλειά θα έχει ήδη νυχτώσει κι εγώ θα νιώθω πάλι ότι όλη μου η ζωή είναι ένα κάτεργο σε μια εργατική δουλειά ανάμεσα σε ξένους. Καλημέρα θλίψη έλεγε η Φρανσουάζ Σαγκάν. Αλλά εγώ δεν είμαι ακόμα στην εφηβεία. Ή μήπως ζω τη δική μου εφηβεία καθώς βάφω με διάφορα χρώματα, προσπαθώντας να φτιάχνω κόσμους φρέσκους, νέους, όμορφους, ζωντανούς. Με έπιασε πάλι η μανία της δημιουργίας, σκέφτομαι να ξαναρχίσω το μοντελισμό, να φτιάξω τους δικούς μου μικρούς, μυστικούς μα ζωντανούς κόσμους, που θα με περιμένουν να χαθώ μέσα τους.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου