Το κίνημα των “αγανακτισμένων” κέρδισε συμπάθειες καθότι στρέφονταν εναντίον των άλλων, όχι αδίκως βέβαια. Και υποστηρίχτηκε από την πλειοψηφία αυτών που δεν είναι πολιτικοί. Οι πολιτικοί φταίνε για όλα λοιπόν!
Το κίνημα του δεν πληρώνω κέρδισε τη συμπάθεια της κοινής γνώμης, κυρίως επειδή στρέφονταν ενάντια στους μεγαλοεργολάβους -όχι αδικώς γενικά- και υποστηρίχτηκε από όλους εμάς που πληρώνουμε και δεν είμαστε ...μεγαλοεργολάβοι...
Το κίνημα των Δεκεμβριανών -που πλησιάζει κι η αντίστοιχη επέτειος- βρήκε απήχηση στον κόσμο, γιατί στρέφονταν ενάντια στα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα και δη στις τράπεζες! Και υποστηρίχτηκε σιωπηρά ή ενεργητικά από μεγάλη μερίδα του λαού, ακριβώς επειδή ανέξοδα στοχοποιήθηκαν οι τράπεζες που παίρνουν τα λεφτά μας -έστω κι αν μας δίνουν δάνεια που εμείς ζητήσαμε- με το σκεπτικό ότι μας εκμεταλλεύονται και μας απομυζούν, πολλές φορές μάλιστα με καταχρηστικούς όρους.
Το κίνημα για το θάνατο του μικρού Γρηγορόπουλου, υποστηρίχτηκε από την απόλυτη πλειοψηφία σχεδόν των νέων, ενάντια στην αστυνομία επειδή η αστυνομία είναι μια μειοψηφική ομάδα του λαού που θεωρείται -κακώς κατ’ εμέ- ότι στο σύνολό της είναι πηγή αυθαίρετης λαϊκής καταπίεσης.
Αναρωτιέμαι πραγματικά, αν κάνω εγώ ένα κίνημα ενάντια στη διαφθορά πόσοι θα ακολουθήσουν; Αν πίστευα στη επιτυχία του, ειλικρινά θα το ξεκινούσα. Αν πίστευα ότι θα συντάσσονταν μαζί μου σε μια συλλογή υπογραφών μεγάλο μέρος του λαού μας θα το έκανα, επειδή θεωρώ ότι το κύριο πρόβλημα της Ελλάδας είναι οι Έλληνες!
Όχι δεν πιστεύω ότι είναι η κάστα των πολιτικών, όχι επειδή αυτοί δεν είναι διεφθαρμένοι, αλλά επειδή εμείς ό λαός τους αναδείξαμε και τους ψηφίσαμε. Τους κάναμε μετόχους άνομων συναλλαγών με το ρουσφέτι κι άλλες παρόμοιες πρακτικές! Αντίθετα μια ηθική κυβέρνηση που θα τολμούσε να βάλει τάξη σε όλα και να επαναφέρει τη νομιμότητα, φοβάμαι ότι δεν θα τη στηρίζαμε και θα έπεφτε γρήγορα.
Το κίνημα ενάντια στο κάπνισμα σε κλειστούς χώρους δεν πέτυχε, επειδή ακριβώς δεν το αποδεχτήκαμε και υποστηρίξαμε σαν λαός και δευτερευόντως επειδή δεν αστυνομεύτηκε σωστά από την πολιτεία.
Το κίνημα ενάντια στο ρουσφέτι δεν θα πετύχει ακριβώς διότι όλοι το χρησιμοποιήσαμε κάποτε -εγώ ποτέ- κι όλοι θέλουμε αύριο αν χρειαστεί να το ξαναχρησιμοποιήσουμε.
Το κίνημα υπέρ της νομιμότητας στη δόμηση, υπέρ της πραγματικής ισχύος του ΚΟΚ στους δρόμους μας, της εντιμότητας στις φορολογικές συναλλαγές και άμεσης κύρωσης των παραβατών κοκ δεν θα πετύχει στην Ελλάδα, ακριβώς επειδή εμείς οι Έλληνες, μέχρι τώρα μετείχαμε σ’ αυτά και θέλουμε και στο μέλλον να το ξανακάνουμε!
Αν οι παραπάνω εκτιμήσεις μου είναι σωστές, τότε δεν έχουμε μέλλον σαν λαός και σαν χώρα.
Συνεχίζουμε σαν λαός να ρίχνουμε τα βάρη σε κάποιες ισχυρές μειοψηφίες. Καθόλου ενθαρρυντική ένδειξη!
Μακάρι να μπορούσαμε να μαζέψουμε υπογραφές και να δημιουργήσουμε ένα πλειοψηφικό ρεύμα υπέρ της νομιμότητας, της ηθικής, της εντιμότητας. Όλοι θα κερδίζαμε. Μακάρι να μπορούσαμε να ομολογήσουμε σαν λαός ότι εμείς φταίμε σε τελική ανάλυση. Να βάζαμε την υπογραφή μας, ότι εμείς πρώτοι δεν θαμεταχειριστούμε κανένα μέσο διαφθοράς ακόμα κι αν ζημιωνόμαστε, ακόμα κι αν οι άλλοι κάνοντάς το μας προσπερνάνε χαιρέκακα! Επιπλέον ότι κάθε πράξη διαφθοράς δεν γίνεται ανεκτή από εμάς και δεσμευόμαστε ότι θα την καταγγείλουμε δημόσια. Αυτό στη χώρα μας είναι συνώνυμο με το φασισμό και το χαφιεδισμό! Έχουμε και λέξη για να το χαρακτηρίσουμε, το λέμε “ρουφιανιά”! Έτσι προτιμάμε στο πανεπιστήμιο να δρουν ανενόχλητες εγκληματικές οργανώσεις, παρά να ζητήσουμε την αστυνομία να μας προστατέψει από τη δράση τους, καλώντας τους να μπούνε μέσα... Αν ο Μακαρθισμός είναι μισητός και καταδικαστέος, δεν καταλαβαίνω γιατί θα πρέπει η αντίθετη επιλογή της ανομίας να αναδειχτεί σε λαοφιλή σαν αντίποδας! Στη ζωή μας δεν υπάρχει μόνο το άσπρο και το μαύρο αλλά ένας άπειρος αριθμός ενδιάμεσων διαβαθμίσεων!
Εγώ θα πήγαινα μπροστά σ’ ένα τέτοιο αγώνα. Είμαι όμως δυστυχώς απαισιόδοξος για την έκβαση του εγχειρήματος καθώς πιστεύω ότι θα επιβεβαιωθεί για μία ακόμα φορά η αλήθεια της ηθικής μας γύμνιας. Κι αλήθεια δεν θέλω να το δω!
