Παρασκευή 6 Ιανουαρίου 2012


‘Ηρθανε τα φώτα και ο φωτισμός.
Το καταλάβατε ότι εδώ και 6 μέρες “τα φώτα” μας κοστίζουν γύρω στο 10% παραπάνω; Μας άλλαξαν τα φώτα δηλαδή αλλά θα το καταλάβουμε καλύτερα, άμα τη παραλήψει του επόμενου λογαριασμού ή κοινώς λυπητερής. Προς τι οι αυξήσεις; Μήπως είναι λόγω των αυξήσεων(;) που πήραμε! Αυξημένα τέλη κυκλοφορίας, αυξημένη ΔΕΗ, αυξημένοι φόροι, νέοι φόροι είτε ως εισφορές, είτε ως ανταποδοτικά, ΦΠΑ κτλ... είτε εντός ΔΕΗ, είτε εκτός. Μειωμένοι μισθοί, συντάξεις -έως και εντελώς κομμένες για τις επικουρικές συντάξεις και για τους άνεργους πλέον-. 

Γιατί οι Έλληνες δεν αντιδρούν; Λοβοτομήθηκαν ξαφνικά; 
Όταν ακόμα και τη δίκαιη αντίδρασή μας την απεμπολήσαμε στα κόμματα της αριστεράς και στους μπαχαλάκηδες δεξιών κι αριστερών ποιος να τολμήσει να δυσφημηθεί αντιδρώντας! 
Έπειτα είναι και η καχυποψία της μίας κοινωνικής μερίδας έναντι της άλλης: 
Οι μισθωτοί -ειδικά οι του δημοσίου- έμαθαν ότι αν ξεσηκωθούν και πέσει καμιά κυβέρνηση θα ‘ρθει πτώχευση και το επόμενο μηνιάτικό τους θα κάνει φτερά μέσα στη νύχτα. Έτσι δεν κουνιούνται καθόλου! Άλλωστε τους δημόσιους υπαλλήλους όλοι τους βλέπουν σαν αιτία του κακού, αυτούς που ροκάνισαν τα λεφτά του κράτους ώστε να έχουμε φτάσει στη πτώχευση σήμερα. Φυσιολογικά λοιπόν σήμερα έχουν μια εσωστρέφεια έναντι της υπόλοιπης κοινωνίας. 
Οι έμποροι λέμε, έχουν! Μάζεψαν πολλά από την προηγούμενη περίοδο της αφθονίας, λες και δεν τα έφαγαν όλα οι τράπεζες με τα δάνειά τους και οι έξωθεν ισχυροί ανταγωνιστές των ολιγοπωλίων με τον άνισα ασφυκτικό τους ανταγωνισμό! 
Οι αγρότες λέει έχουν αλλά τα κρύβουν. Λες και δεν φαγώθηκαν οι επιδοτήσεις που πήραν νομίμως ή ανόμως τότε που είχαν μάθει να τεμπελιάζουν και είχαν ξεμάθει να δουλεύουν. Λες και οι τράπεζες δεν έφαγαν κι από αυτούς αφήνοντάς τους -ευτυχώς- με τις κότες τους και το μπαξέ τους.
Δέστε δε, τι γίνεται στην αποκαθήλωση του χώρου του ποδοσφαίρου και πολύ περισσότερο του μπάσκετ και του συνακόλουθου αθλητισμού... Ο Διαγόρας λέει δεν έχει μάλλον λεφτά για να ‘ρθει αύριο στη Λάρισα!!!

Ε, λοιπόν μάθετε ότι:
Τα πανεπιστήμια δεν έχουν χρήματα για τα άμεσα έξοδά τους, εκτός από τους μισθούς που έστω και κουτσουρεμένοι ακόμα έρχονται. Σκέφτονται ακόμα και να βάλουν δίδακτρα!!!
Τα νοσοκομεία δεν ξέμειναν μόνο από γάζες, αλλά κι από καθημερινά αναλώσιμα στοιχειώδους εξωϊατρικής λειτουργίας.   
Ο στρατός και η αστυνομία έχουν περιορίσει στο ελάχιστο μετακινήσεις, βάρδιες και κατήργησαν υπερωρίες και άλλες τέτοιες πολυτέλειες. 
Στα σχολεία εκτός από τους μισθούς δεν δίνεται πλέον ούτε ευρώ για άλλα έξοδα. 
Τα δικαστήρια δουλεύουν στα όρια πλέον της αντοχής τους με αγωγές οικονομικής κυρίως φύσεως.
Η κυβέρνηση, τα υπουργία, κρατούν απλώς την ανάσα τους και μένουν ακίνητοι γιατί μία κίνηση μόνο... μπορεί να ρίξει το κατ’ ευφημισμόν οικοδόμημα.
Οι εκλογές δεν μπορούν πλέον να βγάλουν τίποτα, το βλέπουμε όλοι. Το σύστημα βρίσκεται σε αδιέξοδο. Μόνο αν βγουν νέες, άφθαρτες δυνάμεις, που θα μπορέσουν να πείσουν... Λέτε αυτοί να αναδυθούν από τα άγια -από σήμερα- νερά των ποταμών, λιμνών και λιμανιών; Χλωμό το βλέπω σαν τον ουρανό που συννέφιασε πάλι.
Παρατηρείστε καλά και κρατείστε σημειώσεις από τις διεργασίες αυτών των ημερών για να αποκτήσετε ευθυκρισία. κατά την αποτίμηση του μεγάλου μπαμ που έρχεται, τουλάχιστον ας ξέρουμε τις πραγματικές αιτίες κι όχι να τις αποδίδουμε στις συνήθεις ιδεοληπτικές συνωμοσιολογίες. Δεν βοηθάει βέβαια και πολύ, αλλά από το τίποτα είναι μια παρηγοριά. Ίσως μας βοηθήσει στη μετέπειτα ανοικοδόμηση των ερειπίων! 

Τετάρτη 4 Ιανουαρίου 2012

Μπορούμε να πληρώσουμε αυτά που λέει η τρόικα ότι πρέπει;

     "Η έξοδος της Ελλάδας δεν είναι πια ταμπού", μας λένε σήμερα. 

     Η πολιτική παράνοια της εποχής είναι σώστε την Ελλάδα μη επιτρέποντας την πτώχευση. Βάλτε όλοι πλάτη να σωθεί η χώρα. Κι αυτό φυσικά είναι καλό κι άγιο. Πέρασε η εποχή που λέγαμε "γιατί να πληρώσω εγώ γι' αυτά που έφαγαν άλλοι;". Τώρα είμαστε όλοι πρόθυμοι να πληρώσουμε για να σώσουμε τη χώρα. Άλλωστε όλοι μαζί θα σωθούμε και θα ωφεληθούμε από αυτό. 
     Το πρόβλημα σήμερα όμως είναι, ποιος έχει ασημικά για να τα δώσει για τη σωτηρία της χώρας, για να μην πω και ποιον εμπιστευόμαστε για να του εμπιστευτούμε τα τελευταία -αν υπάρχουν- ασημικά μας για να μας σώσει συλλογικά! 
    Η αντίληψη που κυριαρχεί στους πολιτικούς -και μιλάω για τους πιο αγνούς από αυτούς- είναι να μη σκάσει στα χέρια τους η βόμβα της πτώχευσης. Ας πάρουμε αυτή τη δόση, ας βγάλουμε κι αυτό το μήνα και βλέπουμε, σκέφτονται.  Δεν είμαστε μια χώρα που θα έκανε χρονοδιαγράμματα, σοβαρές μελέτες σεναρίων, επιστημονική και συντεταγμένη αναζήτηση εναλλακτικών και ζύγισμα μεταξύ των διαφόρων πιθανών αποφάσεων. Δεν έχουμε δηλαδή τάξη, πολιτισμό, διορατικότητα.
    Η αντίληψη που έχει μάλλον εμφυτευτεί σε όλους μας είναι "δεν πειράζει, βάλτε κι άλλους φόρους για τη σωτηρία της πατρίδας", "όλοι -εκτός από εμένα- έχουν αλλά τα κρύβουν"!
    Επιστρέφω λοιπόν στον αρχικό μου συλλογισμό. Έχουμε εξαθλιωθεί τελείως κι αν δεν το καταλαβαίνει το συντεταγμένο κράτος θα πρέπει να βγούμε στους δρόμους και να δημιουργήσουμε νέους θεσμούς, γκρεμίζοντας τους παλιούς. Αν οι θεσμοί δεν μπορούσαν να προβλέψουν τέτοιες περιπτώσεις σαν αυτές που ζούμε, κατά τις οποίες είμαστε ουσιαστικά σε εμπόλεμη περίοδο, τότε πρέπει να δράσουμε ανορθόδοξα. Όχι δεν πίστεψα ποτέ στη βία. Πιστεύω στη δύναμη της συλλογικής έκφρασης του λαού. Πιστεύει κανείς σήμερα ότι η Συρία που καθημερινά βάφεται από το αίμα δεκάδων εραστών της ελευθερίας, δεν θα ελευθερωθεί αργά ή γρήγορα από τον τύραννό της; Ούτε Νοστράδαμος είμαι, ούτε εσωτερική πληροφόρηση έχω. Απλώς είναι νομοτελειακό. Και για όποιον δεν το καταλαβαίνει, τόσο χειρότερο για τον ίδιο. Δεν μπορεί η τυφλή και πανικόβλητη κυβέρνηση να μας αναγγέλλει φόρους λέγοντας απλώς ότι δεν μπορεί να κάνει τίποτα άλλο. Όλοι μας ξεπεράσαμε το φόβο και με μια μακαριότητα λέμε. "Δεν έχω, δεν πληρώνω, ας έρθουν να με βάλουν μέσα..." Κρίμα μόνο που οι φυλακές μας είναι σαν τα μούτρα της κοινωνίας μας... Σαν λαός δεν αντιδρούμε συλλογικά. Τι φταίει; Περιπέσαμε σε καταθλιπτική μοιρολατρία; Νομίζω ότι ένα κομμάτι του λαού απλώς έχει ακόμα ένα μισθό και δεν θέλει να τον χάσει. Πιστεύει -κρίνοντας εξ ιδίων- ότι κι οι άλλοι έχουν αντίστοιχα κάτι παρόμοιο κι απλώς κλαίγονται από συνήθειο! Η αλήθεια όμως είναι ότι οι τσέπες μας στέγνωσαν. Η μισθοσυντήρητη μερίδα του λαού πρέπει να ξυπνήσει από την πλύση εγκεφάλου που της έγινε. Αυτοί που παίρνουν τις αποφάσεις, έχουν ένα μισθό -μόνο ένα;- και δεν μπορούν να νιώσουν εμένα που δεν έχω κανένα. Εγώ γι' αυτούς είμαι μια απαραίτητη παράπλευρη απώλεια... Ένα ποσοστό που αναπόφευκτα θα πλήρωνε τη δυσκολία. Τα ψέματα όμως τέλειωσαν. Υπογράψτε όσες δεσμεύσεις θέλετε με την τρόικα. Επιταγές χωρίς αντίκρισμα είναι. Λεφτά δεν υπάρχουν. Κι αν περάσουμε όλοι ένας, ένας, μοιρολατρικά την πόρτα της φυλακής το κόστος του κράτους θα αυξήσετε! Το 1% που έχει τα πολλά δεν θα πληρώσει κι εσείς δεν μπορείτε να τους τα πάρετε! Αυτοί δεν αντιπροσωπεύουν το λαό! 

     Στην κοινωνία μας βασιλεύει η απαξίωση. ζούμε σε ένα βομβαρδισμένο τοπίο και κανείς μας δεν πιστεύει ότι μπορεί αυτός ο σωρός ερειπίων να ξαναγίνει πολιτισμός από την αρχή.  Χρειαζόμαστε λοιπόν κάποιον να μας εμπνεύσει αρχικά εμπιστοσύνη και δευτερευόντως αισιοδοξία και όραμα. 
    Έτσι μου 'ρχεται να πάω εγώ μπροστά, αλλά έλα που δεν ξέρω γρι από την πρακτική της πολιτικής. Ήταν πάντα κάτι που μισούσα. Πρέπει να βγάλουμε τον τόπο από τη μαζική παράνοια και την ομαδική μοιρολατρική κατάθλιψη. Πρέπει να παλέψουμε, ανανεωμένοι με πάθος και ελπίδα. 
     Ποιος σήμερα μπορεί να εμπνεύσει, να πείσει και να πάει μπροστά; Σίγουρα κανείς από το σύστημα των "έως τώρα"! Χρειαζόμαστε νέες αγνές μορφές επειγόντως!

Τρίτη 3 Ιανουαρίου 2012

Ξεκίνησε το 2012...



    Ξεκίνησε και το 2012 -ακόμα δεν το έχω συνειδητοποιήσει- όπως όλα όσα φοβόμουνα ότι ποτέ δεν θα φτάσουν και ποτέ δεν θα ξεκινήσουν.

Πέρασαν τα Χριστούγεννα, πέρασε και η Πρωτοχρονιά και στερνή μας ελπίδα απόμειναν τα Θεοφάνια που όλοι ξέρουμε ότι θα περάσουν κι αυτά τόσο εύκολα όσο και τα προηγούμενα.
             Φυσικά έχουμε ως άλλοθι τις Απόκριες για να μην πω τίποτα για το ...Πάσχα! Καλά να 'μαστε! Κι έτσι η ζωή τραβάει την ανηφόρα με λευκές σημαίες και μισομεθυσμένα τραγούδια. Ό,τι απομένει από τη ζωή μας είναι μόνο κάτι στιγμές μικροκαθημερινότητας, που ποτέ δεν τους δώσαμε ιδιαίτερη σημασία. Κι αυτές ως μνήμες που τόσο εύκολα σβήνουν στο κουρασμένο μας μυαλό και χάνονται με το αναπόφευκτο σταμάτημά του.

       Μελαγχολικές σκέψεις... Ναι! Αναντίρρητα αληθινές όμως. Ενοχλητικά ρεαλιστικές και αναπόφευκτες.
Ας ζήσουμε το σήμερα κι ας βρούμε τι μπορεί να αξίζει από αυτή την περιπέτεια που ζούμε πάνω στη φλούδα αυτής της γης.
       Το τραίνο των ...2012 ξεκίνησε ήδη κι εμείς τακτοποιούμαστε ακόμα στις θέσεις μας. Πού μας πάει; Ποιος ξέρει! Το μόνο βέβαιο είναι ότι ο επόμενος σταθμός κατά το πρόγραμμα, μας περιμένει ο 2013, αν καμιά συμφορά δεν μας συναντήσει πιο πριν. Ταξίδι είναι αυτό, πολλά απρόοπτα μπορούν να συμβούν, τις οίδεν!
       Καλό ταξίδι σ' όλους συνταξιδιώτες, κάποιοι ακόμα σταυροκοπιούνται... άλλοι άνοιξαν τον τουριστικό χάρτη και μερικοί βιάστηκαν να ξεκινήσουν έναν μακάριο ύπνο, ενώ από τις οθόνες των παραθύρων παρελαύνει ήδη η ταινία του National Geographic: "Ελληνική ρημαγμένη ύπαιθρος" των πλασματικών επενδύσεων κι ενώ το τραίνο πήρε φόρα στα χέρια των φωνασκούντων μηχανοδηγών.
Όνειρα γλυκά λοιπόν!

Παρασκευή 30 Δεκεμβρίου 2011

Τα ίδια λάθη κάθε χρονιά...


     Είναι γνωστό ότι ο Αβραάμ -ο γνωστός πατριάρχης της Παλαιάς Διαθήκης, εκτός από άνθρωπος πίστης ήταν κι ένας αδύναμος αμαρτωλός, ομοιοπαθής με εμάς. Δύο φορές έκανε το ίδιο λάθος κι ας λένε οι "αρχαίοι ημών..." ότι το "δις εξαμαρτείν..." Συγκεκριμένα φοβούμενος ότι κινδύνευε η ζωή του λόγω της ομορφιάς της γυναίκας του, απέκρυψε τη συζυγική του ιδιότητα και την παρουσίασε ως αδελφή του -ήταν πραγματικά συγγενής του- με αποτέλεσμα να κινδυνέψει η γυναίκα του να παραδοθεί στα χέρια άλλων ισχυρών αντρών! Το κακό τρίτωσε όταν το ίδιο λάθος επανέλαβε ο ...γιός του!
     Είναι φαίνεται η μοίρα του ανθρώπινου γένους να μη διδάσκεται από τα λάθη του. Όσο κι αν μελετούμε την ιστορία με επιστημονική μεθοδολογία, νομοτελειακά τα επαναλαμβάνουμε πεισματικά. "Αν δεν πάθεις δεν θα μάθεις" λέμε... Τα παιδιά μας διεκδικούν το δικαίωμα να μάθουν από τα ΔΙΚΑ ΤΟΥΣ λάθη. 
Τελικά δεν ξέρω αν η ιστορία κάνει κύκλους, ή αν απλά η ιστορία μας έχει κάνει τον κύκλο της κατά Φουκουγιάμα...  

ΤΑ ΙΔΙΑ ΛΑΘΗ
27/12/2003

Τον γνώρισα ένα απόγευμα
Ήταν αργά κι έκανε κρύο.
Είχε το αβέβαιο βήμα της αμηχανίας
Καθώς πλησιάσαμε ένα παγκάκι και δώσαμε τα χέρια.
Δεν κρατούσε ραβδί 
και νόμιζα πώς θα τον έβρισκα 
πάνω στο μαρμάρινο βάθρο των ηρώων.
Δεν ήξερε τι να κάνει τα χέρια του
Και κοιτούσε κλεφτά προς την έξοδο.
Του ‘πα:
«Πάτερ Αβραάμ»
κι έσκυψε ένοχα το κεφάλι
«πώς μπόρεσες να δεις τη νέα κοπέλα
να χάνεται στο παλάτι της Αιγύπτου
όπου την οδηγούσε ένας άντρας,
πώς άντεξες να τη δεις
στην αγκαλιά του Φιλισταίου;»
Μισάνοιξε τα χείλη του
Αλλά έσκυψε το κεφάλι
Δίχως να πει τίποτα.
Εκείνη τη στιγμή πέρασε ο Ισαάκ
Με την καμήλα του
Οδηγώντας την όμορφη γυναίκα του
Στο σπίτι του Φιλισταίου…

Οι ακάλυπτες επιταγές.



     Σαν να μου φαίνεται ότι τελειώνει κι αυτός ο χρόνος. 
  Έχουν αρχίσει προ πολλού οι απολογισμοί και οι αναδρομές με τα high light του απερχόμενου έτους. Παρελαύνουν οι θεαματικές γκάφες της χρονιάς, τα θεαματικά ατυχήματα της χρονιάς, τα επιστημονικά και καλλιτεχνικά επιτεύγματα της χρονιάς, οι ιστορικές πολιτικοκοινωνικά στιγμές της χρονιάς κοκ. 
Ακολουθούν οι ευχές για ευτυχισμένο 2012, ό,τι επιθυμείτε κτλ. Για πρώτη φορά όσο θυμάμαι κανείς δεν πιστεύει αυτές τις ευχές και με δυσκολία εκφέρονται από τα σφιγμένα στόματα. Όλοι ξέρουμε ότι δεν θα είναι μια καλύτερη χρονιά, ότι δεν μπορούμε να προσδοκούμε τίποτα καλό ή καλύτερο από αυτή τη χρονιά. Απεναντίας όλοι φοβούμαστε τι κακό και χειρότερο θα φέρει.
    Εμείς απλώς θα παίξουμε το ρόλο μας, έτσι όπως τον έχουμε μάθει και η ελπίδα... πεθαίνει τελευταία. 
Το έθιμο ή οι ιδεοληψίες μας, επιβάλλουν να είμαστε αισιόδοξοι. Οι απαισιόδοξοι αποβάλλονται ως γκαντέμηδες κι εκτός κλίματος.  
Αισιοδοξία κατ’ επιταγήν!
Μόνο που οι επιταγές εσχάτως αποδεικνύονται όλες  ...ακάλυπτες!

Τρίτη 27 Δεκεμβρίου 2011

ΔΙΩΓΜΟΙ ΚΑΙ "ΔΙΩΓΜΟΙ"



Τραγικό Χριστουγεννιάτικο κοντράστ:


ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟΙ ΔΙΩΓΜΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΚΑΙ ΦΕΤΟΣ

      Στη Νιγηρία επιθέσεις Μουσουλμάνων εξτρεμιστών, ενάντια σε Χριστιανικές Εκκλησίες με πολλούς νεκρούς. Απρόκλητες δολοφονικές επιθέσεις θρησκευτικού μίσους, στην κορυφαία γιορτή των Χριστιανών. Ενώ μάλιστα αντίστοιχες ενέργειες Χριστιανών σε Μουσουλμανικές γιορτές είναι αδιανόητες, ώστε να πέφτει στο κενό κάθε σκέψη τάχα αντεκδίκησης. ΟΙ Χριστιανοί λοιπόν υφίστανται εν έτη 2011, διωγμούς για την πίστη τους και το πληρώνουν με τη ζωή τους. Φυσικά το φετεινό περιστατικό δεν είναι καθόλου καινούργιο και εξαίρεση κανόνα. Είναι μάλλον ο κανόνας. Άλλωστε και πέρυσι τα ίδια είχαν γίνει, για να  μην πούμε τίποτα για τις σφαγές Χριστανών κοπτών πριν από λίγο καιρό στην Αίγυπτο από εγκάθετους αλλά κι από τις ίδιες τις αρχές...




Ο ΕΦΡΑΙΜ ...ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗ ΦΥΛΑΚΗ
      Από την άλλη πλευρά, στην Ορθόδοξα Χριστιανική Ελλάδα μας, το σκάνδαλο του Βατοπεδίου εξετάστηκε από την προηγούμενη κυβέρνηση και βρέθηκε ότι δεν έγινε... τίποτα! Τώρα που αποφασίζεται η προφυλάκιση του ανθρώπου-σημαία του σκανδάλου -αφού πιο πριν είχαν διστάσει να τον βάλουν μέσα- ξαφνικά μας... αρρώστησε. Πώς γίνεται και μας αρρωσταίνουν όλοι την ημέρα που είναι να μπουν μέσα! Από το Μπέο, μέχρι τον συχνό επισκέπτη μοναστηριών το... Μάκη κι εσχάτως του Εφραίμ! Δεν άκουσα κανένα να χειροκροτήσει την απόφαση που ήθελε πραγματικά κότσια. Αντιθέτω κάθε δημόσια τοποθέτηση που διαβάζω στα ΜΜΕ, είναι καταδικαστική της απόφασης. Φυσικά. τέτοια λευκή περιστερά να καταλήξει στης φυλακής τα σίδερα... κρίμα (αμαρτία) είναι(!) 
Τα επιχειρήματα; 
- Ε, όχι και Χριστουγεννιάτικα να τον βάλουν τον άνθρωπο μέσα!
ή ένας άνθρωπος που έταξε τον εαυτό σου στο μοναχικό βίο, δεν μπορεί να μπει στη φυλακή. Μπορεί δηλαδή να καταπατήσει το μισό ποινικό κώδικα με αγυρτίες ακριβώς επειδή είναι μοναχός. 
- Ποιμαίνει λένε 120 μοναχούς. Με τέτοια ποίμανση και παράδειγμα καλύτερα να τους αφήσει αποίμαντους. 
- Είναι πολιτικά λένε τα κίνητρα. Καλό κι αυτό! Δεν ήταν πολιτικά τα κίνητρα που τον έβγαζαν λάδι, αλλά είναι πολιτικά αυτά που προσπαθούν να αποδώουν δικαιοσύνη. Άλλωστε ας μας εξηγήσει κάποιος ποιες πολιτικές υποχθόνιες δυνάμεις μπορεί να τα έχουν βάλει με τον ...Εφραίμ και γιατί! 
- Ας κλείσουν μέσα λένε όλους τους άλλους πρωταίτιους και μετά να βάλουν τον γέροντα(;) -55 χρονών είναι ο άνθρωπος- Εφραίμ. Μα με τέτοιο σκεπτικό κι ο δεύτερος υποψήφιος θα πει το ίδιο για τον πρώτο και πάει λέγοντας... Από κάπου πρέπει να ξεκινήσουμε κάποτε στην Ελλάδα της ανομίας και της διαφθοράς που η ατιμωρησία είναι ο κανόνας κι όχι η εξαίρεση. 

ΤΟ ΚΟΝΤΡΑΣΤ ΛΟΙΠΟΝ... 
      Εκεί στην ανιμιστική και Μουσουλμανική Αφρική οι Χριστιανοί πεθαίνουν ανήμερα των Χριστουγέννων για την πίστη τους και δεν γίνεται τίποτα, δεν ξεσηκώνεται ο κόσμος ολόκληρος, αν και κοντεύει να γίνει Μουσουλμανικό... έθιμο πλέον! Εδώ στη Χριστιανική Ελλάδα οι ταγοί των Χριστιανών προσπαθείται να μπουν στη φυλακή για τις άνομες και σίγουρα μη Χριστιανικές ενέργειές τους, για το μαμωνά της αδικίας -κι όχι βέβαια για την πίστη τους- αλλά όλοι μαζί, πολιτικοί και θρησκευτικοί ταγοί, τους τραβάνε έξω και φαίνεται ότι για μια ακόμα φορά θα τα ...καταφέρουν!
      Κατά τα άλλα καλά Χριστούγεννα και ευχές για 2012 δικαιοσύνης στον κόσμο μας και την άμοιρη χώρα μας.

Αισιοδοξία για το 2012;


Θεέ μου, σαν τις μύγες πεθαίνει ο κόσμος γύρω μας. 

Στη Νιγηρία επειδή είναι Χριστιανοί και γιορτάζουν Χριστούγεννα, τουλάχιστον 40.

Στις Φιλιππίνες τουλάχιστον 1.450 από τις πλημμύρες.

Στη Συρία καθημερινά από δεκάδες έως εκατοντάδες, επειδή ζητούν ελευθερία. 

Στο Ιράκ λόγω συνήθειας από κεκτημένη ταχύτητα πια της Αλ Κάιντα.